Recognizing drying methods for waterlogged leather : a research into the possibility to distinguish the drying method carried out on waterlogged leather
TitelRecognizing drying methods for waterlogged leather : a research into the possibility to distinguish the drying method carried out on waterlogged leather
Verantwoordelijkheids-vermeldingLeanne Irina de Wit
Verantwoordelijke(n)
Plaats van uitgave[S.I
Uitgevers.n.]
Jaar van uitgaveAugustus 2018
Pagina's1 online resource (PDF, 92 pagina's)
Illustratiesillustraties
MateriaalDigitale publicatie ; Scripties
SamenvattingDeze masterscriptie behandelt het drogen van waterverzadigde lederen boekbanden [afkomstig van scheepswrak BZN17, gevonden bij Texel in Nederland]. Het onderzoek van deze scriptie is uitgevoerd voor het programma Master of Arts in Conservation and Restoration of Cultural Heritage van de Universiteit van Amsterdam.
Het drogen van nat leer is zeer belangrijk, maar tegelijkertijd een riskante stap. Een geschikte droogbehandeling is essentieel om het lederen voorwerp in de staat zoals het gevonden werd weer te geven. Het leer moet worden gedroogd en drogen kan aanzienlijke veranderingen in het leer veroorzaken. Factoren zoals formaat, gevoel en kleurverandering kunnen tot op zekere hoogte beïnvloed worden door de uitgevoerde droogmethode. Weten wat leer vereist en daarbij de juiste droogmethode kiezen is erg belangrijk. Variaties aan droogmethoden zijn getest door conservatoren en conservation scientists, omdat het merendeel van het waterverzadigde leer impregnatie vereiste. Doordat het leer langdurig in het water heeft gelegen is impregnatie nodig om het verlies van diverse belangrijke stoffen zoals vetten en
tannines te compenseren en chemische bindingen te herstellen. Het impregneermiddel zal de holten vullen die achterblijven door de verloren verbindingen en zal voorkomen dat het leer samentrekt na het drogen en stijf en bros wordt. Twee van de meest gebruikte impregneermiddelen zijn Glycerol en Polyethyleen Glycol (PEG). PEG heeft veel gradaties, maar PEG 400 en 600 worden het meest gebruikt voor de impregnatie van waterverzadigd leer, waaronder in Nederland. Het impregneren met alleen glycerol wordt in Nederland niet vaak gedaan en voorbeelden konden niet worden gevonden. Een gerelateerde behandeling met glycerol en ricinusolie wordt vaker gebruikt in Nederland. Een
boekband met deze behandeling is getest. Het leer moet na de impregnatie gedroogd worden en de vier meest voorkomende methodes zijn: drogen aan de lucht, gecontroleerde luchtdroging, vriesdrogen en vacuüm vriesdrogen.
De manier waarop het waterverzadigde leer werd gedroogd is vaak niet duidelijk af te leiden doordat er weinig informatie over te vinden zijn. Dit gebrek aan informatie zorgt voor een beperking in verdere onderzoeksmogelijkheden, want met de kennis hoe leer gedroogd is, kan latere conservering beïnvloeden. Met behulp van dit onderzoek wordt geprobeerd om hulpmiddelen te bieden met als doel droogmethoden van waterverzadigd leer te kunnen identificeren. In samenwerking met Batavialand, Rijksdienst voor het Culturele Erfgoed (RCE), Provincie Noord- Holland, Restaura en Restauratie Nijhoff Asser (RNA) zijn twaalf behandelde waterverzadigde leren boekbanden onderzocht. Het doel was om na het drogen de specifieke kenmerken van de boekbanden te observeren en de informatie te verzamelen om te zien of de behandeling gedetermineerd kan worden door zintuiglijk onderzoek. De belangrijkste reden voor het gebruik van zintuiglijke technieken is omdat deze methode benaderbaar is voor conservatoren van grotere collecties. De twaalf boekbanden met diverse impregneer- en droogmethoden zijn getest waaruit duidelijk verschillen in kleur, gevoel en reuk te concluderen valt. Echter belemmert het kleine aantal objecten en de onervarenheid in zintuigelijk onderzoek van de auteur, dat er duidelijke conclusies getrokken kunnen worden. De methode die dit onderzoek biedt om de droogmethode te kunnen herleiden, kan een platform bieden tot verder onderzoek door middel van het bestuderen van meer objecten door ervaren onderzoekers. Voorlopig toont deze scriptie dat zintuigelijk onderzoek behulpzaam kan zijn in het onderscheiden van de gebruikte droogmethode van waterverzadigde leren boekbanden.
Het drogen van nat leer is zeer belangrijk, maar tegelijkertijd een riskante stap. Een geschikte droogbehandeling is essentieel om het lederen voorwerp in de staat zoals het gevonden werd weer te geven. Het leer moet worden gedroogd en drogen kan aanzienlijke veranderingen in het leer veroorzaken. Factoren zoals formaat, gevoel en kleurverandering kunnen tot op zekere hoogte beïnvloed worden door de uitgevoerde droogmethode. Weten wat leer vereist en daarbij de juiste droogmethode kiezen is erg belangrijk. Variaties aan droogmethoden zijn getest door conservatoren en conservation scientists, omdat het merendeel van het waterverzadigde leer impregnatie vereiste. Doordat het leer langdurig in het water heeft gelegen is impregnatie nodig om het verlies van diverse belangrijke stoffen zoals vetten en
tannines te compenseren en chemische bindingen te herstellen. Het impregneermiddel zal de holten vullen die achterblijven door de verloren verbindingen en zal voorkomen dat het leer samentrekt na het drogen en stijf en bros wordt. Twee van de meest gebruikte impregneermiddelen zijn Glycerol en Polyethyleen Glycol (PEG). PEG heeft veel gradaties, maar PEG 400 en 600 worden het meest gebruikt voor de impregnatie van waterverzadigd leer, waaronder in Nederland. Het impregneren met alleen glycerol wordt in Nederland niet vaak gedaan en voorbeelden konden niet worden gevonden. Een gerelateerde behandeling met glycerol en ricinusolie wordt vaker gebruikt in Nederland. Een
boekband met deze behandeling is getest. Het leer moet na de impregnatie gedroogd worden en de vier meest voorkomende methodes zijn: drogen aan de lucht, gecontroleerde luchtdroging, vriesdrogen en vacuüm vriesdrogen.
De manier waarop het waterverzadigde leer werd gedroogd is vaak niet duidelijk af te leiden doordat er weinig informatie over te vinden zijn. Dit gebrek aan informatie zorgt voor een beperking in verdere onderzoeksmogelijkheden, want met de kennis hoe leer gedroogd is, kan latere conservering beïnvloeden. Met behulp van dit onderzoek wordt geprobeerd om hulpmiddelen te bieden met als doel droogmethoden van waterverzadigd leer te kunnen identificeren. In samenwerking met Batavialand, Rijksdienst voor het Culturele Erfgoed (RCE), Provincie Noord- Holland, Restaura en Restauratie Nijhoff Asser (RNA) zijn twaalf behandelde waterverzadigde leren boekbanden onderzocht. Het doel was om na het drogen de specifieke kenmerken van de boekbanden te observeren en de informatie te verzamelen om te zien of de behandeling gedetermineerd kan worden door zintuiglijk onderzoek. De belangrijkste reden voor het gebruik van zintuiglijke technieken is omdat deze methode benaderbaar is voor conservatoren van grotere collecties. De twaalf boekbanden met diverse impregneer- en droogmethoden zijn getest waaruit duidelijk verschillen in kleur, gevoel en reuk te concluderen valt. Echter belemmert het kleine aantal objecten en de onervarenheid in zintuigelijk onderzoek van de auteur, dat er duidelijke conclusies getrokken kunnen worden. De methode die dit onderzoek biedt om de droogmethode te kunnen herleiden, kan een platform bieden tot verder onderzoek door middel van het bestuderen van meer objecten door ervaren onderzoekers. Voorlopig toont deze scriptie dat zintuigelijk onderzoek behulpzaam kan zijn in het onderscheiden van de gebruikte droogmethode van waterverzadigde leren boekbanden.
AnnotatieMet samenvatting in het Nederlands ; With summary in English
Met literatuuropgave (pagina's 60-62).- Alleen digitaal beschikbaar
Master thesis Conservation and Restoration of Cultural Heritage, specialisation Book and Paper, University of Amsterdam, 2017
Met literatuuropgave (pagina's 60-62).- Alleen digitaal beschikbaar
Master thesis Conservation and Restoration of Cultural Heritage, specialisation Book and Paper, University of Amsterdam, 2017
TrefwoordenUvA Scripties, boekbanden, leer, conservering, droging, droogmiddel